Όχι στο Όνομά μας

Το κράτος της νέας εποχής θα είναι περισσότερο στην αστυνόµευση και την καταστολή, µέχρις ότου αυτή η κατάσταση γίνει αποδεκτή, σαν φάρµακο για τη θεραπεία τού αυξανόµενου φόβου για το ο,τιδήποτε. Οι πολίτες απελπισμένοι από τα αδιέξοδα ενός πλαστού οράματος που καταρρέει, ανέχονται αγόγγυστα να κλείνονται πίσω από τoίχους, όλοι οι εφιάλτες τους. Φυλακές, ψυχιατρεία, κέντρα υποδοχής προσφύγων, γκετοποιημένες συνοικίες, τείχη, συρματοπλέγματα, αναλαμβάνουν να κρύψουν από τα μάτια του προβατοποιημένου πλήθους, την παντελή ανεπάρκεια του συστήματος να αποδώσει στην κοινωνία όσα παραμύθια είχε υποσχεθεί. Και αδιόρατη πάνω από τα κεφάλια μας κρέμεται η απειλή: "πρόσεχε μπορεί να έρθει και η σειρά σου".

Αναδημοσιεύω από το http://kratoumenoi.wordpress.com/

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.
– Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”
- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08


Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Global oneness

http://www.globalonenessproject.org/
Ως μέρη ενός Ολου, είμαστε υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλο, για τον Πλανήτη και τις μελλοντικές γενιές.

Τέλος στην ομηρεία των οδηγών...

...λένε πρωί πρωί τα ραδιόφωνα.
Μα ποιος επιτέλους τους κρατάει ομήρους?
Αντί να κάθεσαι δυο ώρες στην ουρά για βενζίνη γιατί δεν πάς μια βόλτα?
Αντί να δουλεύεις σα σκυλί για να πληρώσεις τη δόση γιατί δεν πάς μια βόλτα?
Αντί να κολλάς στην TV για να δεις πόσο θα πληρώσεις τέλη, φόρους, τεκμήρια γιατί δεν το πουλάς το ρημάδι να πας μια βόλτα?
Μοσχοβολούσε σήμερα το δασάκι, μετά τη βροχή.
Αλλά στα βενζινάδικα είχαν καταφθάσει τα βυτία και βρώμαγε ο τόπος βενζίνη.

Green design αρπαχτή

Στο Σύνταγμα στην Αθήνα λειτουργεί η υπαίθρια έκθεση του Green Design Festival. Ενα συνονθύλευμα από σκουριασμένα κοντέινερ, παλέτες, τέντες παραλλαγής. Μια αρπαχτή άλλοθι για το περιβάλλον. Δίπλα από κάθε ογκώδες βιβλίο επισκέπτη -"a catalogue of thoughts, κατά τους οργανωτές-, ένα εξ ίσου ογκώδες λεξικό φιλοσοφίας. Γιατί άραγε? Για να βρούμε έτοιμο το λήμμα? Οι επισκέπτες το έπιασαν το νόημα.

Ομολογία

Ε μάλιστα. Το ομολογώ. Εγώ άδειασα μια σακούλα καρπουζόφλουδες, βδελυρά αποφάγια, κατακάθια espresso, βρασμένο χαμομήλι, χαλασμένη φέτα και κάτι λίγα μουλιασμένα παξιμάδια πάνω στο γυαλισμένο καπό του κυρίου. Είχε παρκάρει μπροστά στον κάδο. Δεν έφθανα...

Σκουπίδια

Μεταξύ δύο δρόμων ταχείας κυκλοφορίας, το κατάλυμα ενός ανθρώπου, στη βιαστική ματιά, συγχέεται με τους σωρούς των σκουπιδιών. Οταν οι τελευταίοι μαζευτούν ίσως οι περαστικοί, παρατηρήσουν ότι αυτός ο «όγκος» περιέχει μια ζωή.

Κλειστή TV

Εδώ και μερικούς μήνες, χάρη σε μια ευτυχή συγκυρία η επιθυμία μου να αποτοξινωθώ από την τηλεόραση έγινε πραγματικότητα. Σήμερα μου ήρθε αυτό που ακολουθεί. Επαυξάνω. Κάθε μέρα μπορεί να είναι Δευτέρα.Κλείστε την τηλεόραση!
Για μια μέρα, έστω.
Δείξτε τους την δύναμη του κοινού.
Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας.
Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις.

Λέμε όχι:
Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής.
Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ.
Στην συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων.
Στις εκπομπές - σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.
Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.
Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα.
Κλείνουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου.
Όλοι μας!
Υ.Γ Αναδημοσιεύστε το στα blog σας.
Στείλτε το, με mail στους γνωστούς σας.
Ας τους αποδείξουμε οτι δεν ανεχόμαστε άλλο τα 'σκουπίδια' τους.

Ζωτικός χώρος ΙΙΙ

Στο Μετρό πάλι. Ωρα αιχμής. Ο συρμός γεμίζει ολοένα και περισσότερο σε κάθε στάση. Αισθάνομαι το σώμα μου περίεργα και ανακαλύπτω ότι έχω πάρει μια άβολη, αγκυλωμένη στάση, που με βοηθά να έχω όσο το δυνατόν λιγότερη επαφή με τους γύρω. Τα σώματα με φρικάρουν. Εχω μελαγχολική διάθεση. Ισως γιατί μούρχονται σκέψεις σαν ριπές.

Ζωτικός χώρος ΙΙ

Ακουσα στις ειδήσεις ότι στη Γλυφάδα, δύο άστεγοι ξυλοκόπησαν μέχρι
θανάτου έναν τρίτο, γιατί διεκδικούσε τη δική τους θέση σε ένα
υπόστεγο. Θυμήθηκα που κάποτε, χειμώνα μέσα σε ένα πάρκο στη Θεσσαλονίκη, συνάντησα ένα αγόρι που έτρεμε σε ένα παγκάκι, δεν είχε που να πάει, σαν το σπουργιτάκι τρομαγμένο ήτανε δυο μέτρα παλικάρι, και μου ζήτησε τσιγάρο, ούτε που είχε καταλάβει ότι ήμουν γυναίκα. Τι γύρευα κι εγώ νυχτιάτικα εκεί, έκανα άσκηση θάρρους, προσπαθούσα να κατακτήσω τη νύχτα! Τον πήρα σπίτι και τον κοίμησα στο πάτωμα, και άκουσα την ιστορία του, το πρωί τον κέρασα καφέ και έφυγε με το κεφάλι κάπως ψηλότερα. Μετά από κάμποσο καιρό τον είδα στην παραλία με ένα κορίτσι και έτρεξε και με αγκάλιασε και της είπε, αυτή είναι που με μάζεψε εκείνο το βράδυ που τά είχα χαμένα. Αυτά γινόταν κάποτε, που είχαμε λιγότερο φόβο, λιγότερες ανάγκες και μεγάλη καρδιά, ενώ σήμερα άστεγοι κοιμούνται έξω από τις τράπεζες και από πάνω τους υπάρχουν αφίσες που λένε "Εσύ πότε θα πάρεις το δικό σου σπίτι?"

Ζωτικός χώρος Ι

Παρατηρώ αποκλεισμούς. Στο Μετρό. Στην Ομόνοια μπαίνει μία πέραν
πάσης πολιτικής ορθότητας στο χαρακτηρισμό χοντρή γυναίκα. Απεριποίητη, εγκατελειμένη προσωπικά, λεκέδες στα ρούχα. Κάνει δύο βήματα, στέκεται, γραπώνεται από την κολώνα.
Κλείνει περισσότερη από τη μισή είσοδο. Ακολουθούν 4-5
αφρικανοί. Προσπαθούν να μπούν από το χώρο που περισσεύει ενώ πίσω
τους άλλοι, αγενώς βιαστικοί, σπρώχνουν. Η χοντρή δεν πηγαίνει παρά μέσα. Νιώθω ότι
φοβάται μην σπρώξει κάποιον και τον αναγκάσει να γυρίσει να τη δει στο
χάλι της. Είναι δυσκίνητη λόγω όγκου και ανύπαρκτης αυτοεκτίμησης. Οι
μαύροι από την άλλη δεν πιέζουν για να προχωρήσουν. Φοβούνται και
αυτοί γιατί ξέρουν ότι οι κινήσεις τους ελέγχονται και μπορεί να
παρεξηγηθούν. Είναι λοιπόν κάποιοι άνθρωποι, μετέωροι, που θάθελαν
πιθανόν να γίνουν αόρατοι, διαφανείς για να νιώθουν πιο άνετοι και πιο
ασφαλείς. Στην Ιαπωνία υπάρχουν ειδικοί υπάλληλοι του Μετρό που
σπρώχνουν τους επιβάτες να μπουν στους συρμούς για να κλείσουν οι
πόρτες. Ισως είναι κι αυτό μια λύση.
Εχω μελαγχολική διάθεση. Ισως επειδή βλέπω.

Click it

Η Ειρήνη που την ξέρω από τότε που ήταν μικρή και πολύ παιχνιδιάρα στο Φανό, συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο. Στο Νυμφαίο τώρα ή στο www.arcturos.gr ζωντανά μέσω webcam. Αρκεί να μην το έχει ρίξει στη χειμερία της νάρκη.

12η Δεκεμβρίου

Κατεβαίνω τις κυλιόμενες του σταθμού και στριμώχνομαι ανάμεσα στο ετερόκληρο πλήθος, είναι 11.00 κανείς δεν πάει τέτοια ώρα στη δουλειά του. Χάρη σε μια απίστευτα ευτυχισμένη συγκυρία δεν χρειάστηκε να μπω στη σκληρή δυσκολία της μετακίνησης το πρωί, στη δυσκολία της ανάγκης, αλλά τώρα το πνεύμα της μαζικής μετακίνησης έχει παντελώς αλλάξει. Παρατηρώ ακούγοντας τους διπλανούς, φορείς εμφανώς της σύγχρονης έκφρασης του σημερινού θέματος ημερήσιας διάταξης - λέγε με ασφαλιστικό-.
Λέει ο με σκαμμένο από το μόχθο πρόσωπο: " Αυτό που ΘΑ γίνει σήμερα δεν έχει ξαναγίνει" και το βλέμμα του λάμπει. Το κεφάλι του είναι ελαφρά σηκωμένο, το βλέμμα του στοχεύει κατ' ευθείαν στο μέλλον που μάλλον δεν τον πολυ-αφορά. Και ζηλεύω αυτή την άνευ δικαιολογητικής βάσης αισιοδοξία, αυτή την απεριόριστη πίστη στο καλύτερο, αυτή την εκδηλωμένη πρόθεση συμμετοχής στο ανέφικτο. "Ευτυχώς η πλατεία επιβεβαίωσε τις προσδοκίες του", λέω, καθώς αναδύομαι από τον υπόγειο σταθμό. Και μετά, στο δυνατό φως της μαζικής μέρας, φορώ τα σκούρα μου γυαλιά, γιατί είμαι έτοιμη να δακρύσω. Με παίρνει και με σηκώνει το πλήθος και δεν αντέχω.

Αφιλόξενη γή

Tόσο λίγοι που νοιάζονται, τόσο πολλοί που θα πονέσουν. Η μικρή μας συνάντηση, δίπλα σε ένα δρόμο, αδιάβατο από υποψήφιους πελάτες, σε μια πλατεία που μαντρώνεται για να ετοιμαστεί για το χριστουγεννιάτικό της ψευτοχωριό της κατανάλωσης.

Προεκλογικά μπαλώματα 2

Στις 25/9 (και στις 10/10 με τίτλο "Συμφέροντα και Life style στον Ελαιώνα") είχα σχολιάσει τον τρόπο με τον οποίο προεκλογικά οι "υπεύθυνοι" είχαν προσπαθήσει να κουκουλώσουν το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στις γραμμές του τρένου που διασχίζουν την περιοχή Βοτανικού, Κολωνού και πάει λέγοντας. Υστερα από κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής, και για να μην κινδυνέψει το σχέδιο μη υπογειοποίησης και εμπορικής εκμετάλλευσης των υποδομών και των οικοπέδων που έχει ο ΟΣΕ στις περιοχές του Σταθμού Λαρίσης και του Ρουφ, το υπουργείο Μεταφορών μαζί με το Δήμο, έκαναν μερικά μπαλώματα στις διαβάσεις πεζών με ψευτοκατασκευές. Χρειάστηκε μόνο μία βροχή για να δείξει ότι η τότε παρατήρησή μας είχε βάση. Το ξύλινο κατασκεύασμα όχι μόνο αποτέλεσε φράγμα στα νερά για να δημιουργηθεί μία μικρή λίμνη (δεν μπορώ να γνωρίζω πόσο επικίνδυνη είναι η συσσώρευση νερού στις σιδηροτροχιές) αλλά τελικά υποχώρησε, κάνοντας αδύνατη τη διάβαση των πεζών. Το ζήτημα του Προαστιακού και των επερχόμενων αλλαγών στη αστική γραμμή του ΟΣΕ παραμένει ζωντανό, και ας προσπάθησαν οι υπεύθυνοι να το μπαλώσουν, προεκλογικά. Τα μπαλώματα πάντα επιτελούν το σκοπό τους. Εκθέτουν αυτούς του τα κάνουνε. To βίντεο στην περιοχή του μετρό Κεραμεικού τραβήχτηκε στις 20/9 το απόγευμα κατά τη διάρκεια της καταιγίδας.

Δράση για το περιβάλλον

Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, στο προολυμπιακό Πεκίνο. Να αφυπνιστούμε...

Tα μικρά συμφέροντα

Τόσος πολύς λόγος το καλοκαίρι για την Πάρνηθα, για το οικοσύστημα, για την προστασία του. Τόσα δάκρυα, τόση περίσσια υποκρισία στα Μέσα. Τόση συμπαράσταση, τόσες υποψίες για τα μεγάλα συμφέροντα. Γι αυτά τα μεγάλα συμφέροντα, στήνονται θέατρα δορυφορικής παρακολούθησης, κάθε λογής παρατηρητήρια, πάνελ, διακηρύξεις. Στο μεταξύ τα μικρά, μικρούτσικα συμφέροντα, στήνουν χορό. Σήμερα βγήκε στην επιφάνεια το ζήτημα της λαθροθηρείας των ελαφιών της Πάρνηθας. Κυνηγημένα τα ζώα, άλλαξαν στέκια, βγήκαν πιο έξω από τον παλιό, ψευτοπροστατευμένο χώρο τους για να επιβιώσουν. Και γίνονται βορά στα σκάγια των «μικρών» ανθρώπων, που αποσκοπούν σε τι άλλο; Σε ένα «μικρό» κέρδος. Πεταμένα κεφάλια ζώων μαρτυρούν πως οι λαθροκυνηγοί τα σκοτώνουν και τα τεμαχίζουν επί τόπου, για να μεταφέρουν ευκολότερα τη λεία τους. Και ύστερα έρχονται σε επαφή με τους απαιτητικούς πελάτες που πληρώνουν όσο-όσο για να γευτούν το άγριο (από όλες τις πλευρές) γεύμα τους. Μικροί και λίγοι και οι τελευταίοι, αλλά με ακριβά γούστα και τρόπους να τα πληρώνουν, δεν αποκλείεται να στέλνουν, δακρύζοντας, επιταγές στους τηλεμαραθώνιους. Ας μη γελιόμαστε. Τα μεγάλα συμφέροντα, είναι πολλά-πολλά μαζί μικρά συμφέροντα. Πολλές-πολλές μικρές μαιζονετούλες, πολλά-πολλά μικρά αυτοκινητάκια, πολλά-πολλά ακόμα μικρότερα κινητά τηλέφωνα, LCD τηλεοράσεις, σακούλες σκουπιδιών, ενθύμια μαύρες πέτρες της Σαντορίνης. Αδειάζουμε τον κόσμο μας από ζωή και ησυχάζουμε τη συνείδησή μας με μικρά (που δεν κρύβουν το φθόνο τους) τς, τς, στα μούτρα των «μεγάλων συμφερόντων».

Ο δρόμος μιλάει*

Η Σαλαμίνος, στον Κεραμεικό της Αθήνας, πολλά υποσχόμενος πεζόδρομος προ ετών, επί ανάπλασης, βαριανασαίνει. Κυριακή του Οκτώβρη, αργά το μεσημέρι, 30 βαθμοί, υγρασία που πνίγει. Ο δρόμος μιλάει, από τους τοίχους του.

* Αφιερωμένο στον Οθέλο, το λαμπραντόρ που πήγε άδοξα στην πλατεία Αυδή, μαζί με μερικούς της τακτικής του παρέας. Δεν ανεχόμαστε πια ο ένας τον άλλο.

Συμφέροντα και Life style στον Ελαιώνα

Ξεκίνησε πριν 2-3 μέρες το νέο blog elaionas.wordpress.com, αλλά οι προσπάθεις της Επιτροπής Πολιτών για την διάσωση του Ελαιώνα, έχουν βάθος στο χρόνο και εντείνονται αυτές τις μέρες καθώς κρίνεται για άλλη μια φορά (παρ’ όλες τις τελεσιδικίες των τελευταίων 15 χρόνων) η διάσωση αυτού του τόσο ζωτικού για την επιβίωση των κατοίκων της Αθήνας, χώρου. Υποψήφιο, με πολλές πιθανότητες, θύμα του real estate και ο πολύπαθος Ελαιώνας, ετοιμάζεται να «διαπλεύσει την Αχερουσία της μοίρας του», συμπαρασύροντας μαζί του τη μοίρα των κατοίκων των συνοικιών που τον περιβάλλουν. Χωρίς πράσινο, με ογκώδη κτίρια και εμπορικά κέντρα, πόλος έλξης αυτοκινήτων, ο Ελαιώνας θα μετατραπεί σε ένα ακόμα fun park, εάν οι αποφάσεις υπουργείων και Δήμου (υπό την αιγίδα των οικονομικών συμφερόντων) δεν ανατραπούν.

Μαζί με το Ελληνικό είναι αυτή τη στιγμή οι δύο μεγάλες περιοχές, στις οποίες τα όνειρα των κατοίκων της Αθήνας για λίγο οξυγόνο, γίνονται κομματάκια.

Ωστόσο μαζί με τα δύο μεγάλα αυτά θέματα, φαίνεται ότι το σύστημα συμφερόντων του real estate προσπαθεί στη ζούλα να προωθήσει και άλλα, μισοτελειωμένα ή από αυτά που λόγω απρόβλεπτων συνθηκών, έχουν χαλάσει στην πορεία.

Πρόκειται από τη μια για την περίφημη ανάπλαση του ιστορικού κέντρου και από την άλλη με το θέμα του Προαστιακού και της βελτίωσης του σιδηροδρομικού δικτύου εντός της Αθήνας. Στην πρώτη περίπτωση φαίνεται ότι το έργο, αν και καλοσχεδιασμένο καμμιά 15 χρόνια πριν, δεν τους βγήκε τελικά. Το κέντρο, παρ’ ότι προσέλκυσε αρχικά ένα μεγάλο αριθμό νέων κατοίκων και ζωντάνεψε με εμπορικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες στο τέλος υπέκυψε στο ζωντανό ρυθμό της απάνθρωπης μεγαλούπολης. Ξαναβρέθηκαν εκεί όλοι αυτοί που οι επίπλαστες αναπλάσεις είχαν εξαφανίσει με επιχειρήσεις «αρετής» της κακιάς ώρας και τώρα βάζουν σε κίνδυνο τις επενδύσεις «φούσκες» των νεο-μεσιτών και των πελατών τους. Τώρα απαιτείται μια νέα εκστρατεία κάθαρσης και το σύστημα φαίνεται ότι διαθέτει τα κανάλια για να κινήσει τα νήματα. Στην free press εφημερίδα Lifo δημοσιεύτηκε την περασμένη εβδομάδα σχετικό άρθρο, στο οποίο η συντάκτης, ούτε λίγο ούτε πολύ διαμαρτυρόταν γιατί το σχεδιαζόμενο μαγικό Soho της Αθήνας, μαζί με τα πανάκριβα loft και τις bar-o-σουβλακο-μεζεδο-σούσι καταστάσεις δεν αποδίδει τα αναμενόμενα. Η παρουσία των μεταναστών, των ουσιοεθισμένων, των άστεγων και άλλων ΦΤΩΧΩΝ, ανατρέπει τα σχέδια όσων είχα ανακαλύψει εκεί το δικό τους Ελντοράντο. Τι χρειάζεται; Να ξαναρχίσει η ανάπλαση. Να μη χαθούν οι αξίες που αποκτήθηκαν στο τζάμπα, όταν αυτή η περιοχή είχε λόγω και πάλι απάνθρωπων συνθηκών ζωής αφεθεί (επίτηδες) στη μοίρα της.

Στο ίδιο ύφος της lifσταλάτης προσέγγισης της πολεοδομίας, άλλος συντάκτης της ίδιας εφημερίδας 2 βδομάδες πριν, έσταζε μέλι περιγράφοντας πόσο όμορφη θα γίνει η Αθήνα όταν θα τη διασχίζει κάθε 3 λεπτά ο ταχύτατος προαστειακός, και όταν θα υψωθούν 6μετρα τείχη από μπετόν για να τον προστατέψουν, και όταν η επέκτασή του θα εξαφανίσει την μικρή πράσινη λωρίδα της Κωνσταντινουπόλεως, μαζί με τον παρακείμενο δρόμο και άλλα τέτοια. Οχι φυσικά ο συντάκτης δεν ανέφερε αυτές τις λεπτομέρειες. Αυτόν τον ενδιαφέρει πόσο γρήγορα θα πάρουν αξία τα ακίνητα στην περιοχή, Ρουφ, Βοτανικός, Γκάζι που τώρα παίρνει τα πάνω της. Στην περιοχή αυτή κατά το συντάκτη, ετοιμάζεται ο νέος παράδεισος της life style κατοίκησης, εκεί πρέπει να πάνε να ζήσουνε όλα τα άσχετα ψώνια που ξημεροβραδιάζονται μελετώντας με την ίδια επιμέλεια τον κατάλογο του ΙΚΕΑ και τις κριτικές για το Destroy Athens. Λίγο παρακάτω από αυτό το σημείο – μόλις μία στάση του Μετρό – είναι ο Ελαιώνας. Εκεί οι μπουλντόζες έχουν πιάσει δουλειά. Ξηλώνουν τα παραπήγματα των Ρομά, ψιλολαδώνουν τους μικροβιοτέχνες για να την κοπανήσουν μια ώρα αρχύτερα, απειλούν κρυφά και «ψήνουν» φανερά. Λίγο πιο κάτω προς του Ρέντη, για άλλη μια φορά καταγγέλθηκαν επιθέσεις σε σπίτια μεταναστών από οργανωμένες συμμορίες. Ετοιμάζεται και κει κάποιου είδους εκκαθάριση, σύντομα - όπως και για όποιο κενό χώρο με εμπορεύσιμη αξία- θα μάθουμε για ένα άλλο «fuck» park, για έναν ακόμα κλειστό παράδεισο ψευδαισθήσεων, ενώ απ’ έξω ο κόσμος θα καίγεται.

11 Οκτωβρίου, 7:30 μ.μ. ημέρα Πέμπτη στο Αιγάλεω, Σύσκεψη με θέμα: Εμπορικοαθλητικό κέντρο στον Ελαιώνα. (Γήπεδο ΠΑΟ – Vovoupoli). Η Επιτροπή Πολιτών για την διάσωση του Ελαιώνα, διοργανώνει σύσκεψη για ενημέρωση και συντονισμό δράσης στα γραφεία του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (δασκάλων), στη συμβολή των οδών Ρήγα Φεραίου και Π.Π. Γερμανών.

Δελτίο καιρού

Με μια ισχνή υπόσχεση για λίγες βροχές που δεν έρχονται κλείνει το δελτίο καιρού για την περιοχή της Αττικής. Ενα πεντάμηνο σχεδόν συνεχούς καλοκαιρίας που καταλήγει στο συναίσθημα "τον κακό μας τον καιρό". Τα λουλούδια ξανανθίζουν αλλά δεν μπορούν να κρύψουν τη βρώμα παντού, τη βαριά μυρωδιά της πόλης, την πιο βαριά διάθεση των ανθρώπων. Μ' αυτό τον καιρό που δυσκολεύει την ανάσα, άνθρωποι γίνονται ικανοί για τα χειρότερα. Μηδενίζονται οι ανοχές, τα δόντια σφίγγονται και τρίζουν. Φαίνεται να μη μας χωράει ο τόπος. Αλλά και που να πάμε?

Το υπονοούμενο

Lingerie and more, μαζί με ένα καλό στα γρήγορα. Οτιδήποτε μπορεί να έχει μία μικρή ή μεγαλύτερη ή κραυγαλέα δόση σεξουαλικού μηνύματος, πουλάει. Και καλά αν τα εσώρουχα (και τα υπονοούμενα more) μπορούν να μετατρέψουν μια αθώα ερωτευμένη καρδιά σε φτερωτό, καυτό διάολο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει και η παρηγοριά ενός απαστράπτοντος καθαρού αυτοκινήτου, που κοινωνικά τουλάχιστον, επιβεβαιώνει εξ ίσου τον ιδιοκτήτη και μάλιστα σε μαζικότερο επίπεδο.