11/10/13

Καθώς δεν έχει χώρο
για ενθύμια
      αναθήματα
      σπονδές
Ουρλιάζει απαιτήσεις
ο παράδεισος

Υστερα

Είδα την πληγή στην άκρη των δακτύλων
Πρώτα
Και ζήτησα τους ήχους
Σβησμένους
Τα γράμματα δεν δίνουν λέξεις
Ρίγος ασίγαστο
τα πρωινά δίχως νύχτες
Της πόρτας η εσοχή
και αμίληση συνεύρεση
πέντε λεπτά
Υστερα
Το ύστερα, σκέφτομαι

Εκπλήρωση

Εκπληρωμένη η άνοιξή μου
πάντα
Και αν αειθαλώς η προσδοκία
κενή

Μέλη

Μέλη αποκομμένα
από τον κάματο
Τραχιά ντυμένα
γλώσσες ξένες
Ξύλινα

Αντίδοτα για Prozac

Επιθυμία αναμονής
αντί
αναμονή επιθυμίας

Χρονοροές

Φως λανθάνον
το σούρουπο - Χρόνος -
Υπογραφές διελεύσεων
Ανατολές επάλληλες άπνοιας

Ημιτελή

Και μεις εκεί
με τα ημιτελή -πλην τέλεια- ρομάντζα
των ηρώων
όσων αντέτειναν
οδύνες
στην απλή χαρά
τι πιο απλό από ένα
αντίο
στη χειραψία που δεν φθάνει
στην καρδιά μας

Κανονικότητα

Θα στρώσουμε τραπέζι
στη μία
Κι όλα θα γίνουν όπως πρέπει
Τα καπέλα κρεμασμένα
Η αποκλειστική καρέκλα
Το κυριακάτικο ψητό
Τα φρούτα

Κι ύστερα κάποιος θα
καβαλήσει μια μηχανή
για να παίξει την ψυχή του

Χειρουργείο ΙΙ

Θα σου μιλώ ψιθυριστά
όπως τις νύχτες με τα άφιλτρα
και τη θέα στο φωταγωγό

Θα σου φωνάζω
σαν νίκη
από το αντικρυνό μπαλκόνι

Θα σου τραγουδώ
σαν ξαπλωμένη πάνω
στο καμμένο από τους πόθους μας
χορτάρι

Λήθη

H θάλασσα της λήθης
καθαρή και ακυμάτιστη
Αφοβα βουτάς χαζεύοντας
βότσαλα, όστρακα, ψάρια.
Αμέριμνα, βαθαίνει το νερό
και οι μορφές θολώνουν
ώσπου ζωές και άμμος ένα
με το γαλάζιο.
Σηκώνεις το βλέμμα
και νάσου το νησί και ο βράχος.
Μόνος θ'ανέβεις.

Το μετά

Λέξεις αντιδιαστολές αισθήσεων
Οι διαστολές τους
διαστολές επίγνωσης
Τα αιτιατά σου καίνε
καθώς τα αίτια
σβήνουν
στην πηχτή υγρασία της γλώσσας σου

Μια τσάντα απαραίτητα
ή έστω μία τσέπη κάπως βαθιά
και σίγουρα ανοιχτή η ξεχασμένη πόρτα

Δεν κατεβαίνει ένα αστέρι
όσο εύκολα σηκώνονται από το ράφι
σερβιέτες σε οικονομική συσκευασία

(έφη www.manetas.com)
Κι όλο έλεγα να μη σου πω
μια καινούργια ιστορία
αλλά βαριόμουν να εξηγώ

Πότε πότε κάνω κάτι χωρίς να θέλω
Οταν δεν υπάρχει κάτι να θέλω
Οχι κάτι που ήθελα να...

Πείνα

Απαγγελίες σαν ανάγνωση καταλόγου
συνοικιακής ταβέρνας
Οι γεύσεις δεν ξεχειλίζουν
Δεν ανοίγουν την όρεξη
Τις καταπίνουμε με λίγη σόδα
Πάει και αυτή η μέρα
Φάγαμε.

Θάλασσά μου

Προβλέψεις καύσωνα ενώ μια θάλασσα δικιά μου είναι εκεί κάπου, τη μυρίζω, την ακούω, τη βλέπω, θυμάμαι δροσιά, θυμάμαι αλμύρα στα χείλη, ρίγη στα μέλη.

Μικρές ζωές ΙΙ

Ο μυλωνάς χτίζει το σπίτι δίπλα στο νερόμυλο. Στην όχθη του ρέματος. Δένει τρεις τοίχους με το βράχο πλάτη, σοφά και απλά. Και ύστερα ο βράχος, ο αγέρωχος, λιώνει, σαν σπίτι.

Μικρές ζωές

Τι ζητάει μια μικρή ζωή?
Ενα κουβά νερό
να πλύνει δυο κάλτσες
να ποτίσει τις γλάστρες, ίδιες
Και ένα κομμάτι ουρανό

Φάκα

Κι έχεις φάει τόσα τυριά
πριν βρεις τη φάκα
που δεν καταλαβαίνεις
ότι αυτό
το τελευταίο
είναι
που βρωμάει