Aναπλάσεις

TO... κουνέλι

Η πασχαλινή καμπάνια συμπαράστασης στο έργο του Δήμου Αθηναίων και του δημάρχου των μεγάλων επιτυχιών

Μέθη

Εν μέσω κρίσης υπάρχει ένας τρόπος να μεθύσεις τζάμπα. Περπατώντας άσκοπα για ώρες κάτω από τις ανθισμένες νεραντζιές.

Μάρτης και καινούργια μέρα

Τώρα πρέπει όλοι να πλέξουμε ένα Μάρτη και να τον δέσουμε στον καρπό μας. Για να γλυτώσουμε το μαύρισμα της ψυχής. Κόκκινο για να μη σταματάει το αίμα να χτυπάει στις φλέβες και λευκό για να θυμόμαστε ότι κάποτε μπορούσαμε να είμαστε και αθώοι.

Θερμαϊκός

Με βαρδάρη στο σκάσιμο της άνοιξης
Πως θα τον ξαναπάρουμε άραγε, λες?

Καταφύγιο πουλιών

Και ενώ λιγοστεύουν τα δέντρα
περισσεύει το μπετόν
(Εργα Μετρό - Φωτό Η.Κ.)

Αυτή τη νύχτα η καρδιά μου είναι βαριά...

δεν υπάρχει ούτε μια λέξη να μου δώσεις...
o ουρανός φλεγόμενος και αυτόςκαι στην πλατεία ο ζωντανός νεκρός της αδιαφορίαςTο ηχητικό ντοκουμένο για τη σκηνή αυτή στο http://papachatzis.tumblr.com/post/63589410/policeviolence

Χώρος έμπνευσης

Πίνακες ζωγραφικής στον προθάλαμο τουαλέτας κεντρικού ξενοδοχείου. Υπάρχει περίπτωση να μην καταλάβει κάποιος που βρίσκεται?

No smoking

Από τις Ρόδες στο Ρόδον

Η σταδιακή μετατροπή μιας ζωντανής εμπορικής γειτονιάς σε απέραντο γλεντάδικο, απέχει μόλις δύο γράμματα.

Πράσινες πόλεις...

... Η τα πράσιν' άλογα λόγια των πολιτικών. Ο αυθαίρετος αυτός κήπος πεζοδρομίου χωρίζει ένα δρόμο μεγάλης κυκλοφορίας από τα παράθυρα ενός ημιυπόγειου διαμερίσματος. Ζήτημα ατομικής ευθύνης και πρωτοβουλίας να παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.

Πρόθεση φιλοξενίας

Ακόμα και αν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, μπορούμε να τις δημιουργούμε (fastfood-άδικο στη θερμοπυλών/Κεραμεικός).

1η Οκτώβρη

Και νομίζω πως βλέπω ένα μάτι απορημένο εκεί πάνω να μας παρακινεί...

Χαοτική διασπορά

Μια πειστική αναπαράσταση του πιο jinx συμβάντος του καλοκαιριού. Ενας καυτός καφές χύνεται. Παρατηρώ αυτή τη χαοτική διασπορά που στην περίπτωσή μου αποτυπώθηκε ανεξίτηλα στο μηρό. Με τρελλαίνει αυτό το ανεξίτηλα, καθώς σκέφτομαι τον καμμένο δίσκο του laptop, την ανεπίστροφη απώλεια, την πεισματική σιωπή των δεδομένων. Κάθονται τώρα κάπου ήσυχα και μπερδεμένα, εικόνες, μουσικές και λέξεις, ένα, μια διεσπαρμένη μάζα ψηφίων, ακατανόητων στο γραμμικό νου αυτής της μηχανής, που κάθεται στο πλάι και χάσκει σκοτεινή. Είναι ήσυχα και μπερδεμένα. Οπως άλλωστε τους αξίζει. Ως αποτυπώσεις στιγμών που συνδέθηκαν μεταξύ τους με τις αόρατες κλωστές της σύμπτωσης. Σε ποιον άλλωστε θα είχαν να πούν κάτι εκτός από μένα - τον υπομονετικό συλλέκτη τους...
Κάθονται εκεί σαν το σκούρο σημάδι στο μηρό μου. Το καθ' ένα από αυτά μια -στιγμιαία - καυτή σταγόνα αίσθησης που πάγωσε στο πρώτο save.
Αναρρωτιέμαι τι θα ήταν πιο χρήσιμο. Να βρω έναν τεχνικό μήπως και ανασύρει τίποτα από τον καμμένο δίσκο ή να βρω μια καφετζού να μου διαβάσει το σημάδι?

Ομολογία

Ε μάλιστα. Το ομολογώ. Εγώ άδειασα μια σακούλα καρπουζόφλουδες, βδελυρά αποφάγια, κατακάθια espresso, βρασμένο χαμομήλι, χαλασμένη φέτα και κάτι λίγα μουλιασμένα παξιμάδια πάνω στο γυαλισμένο καπό του κυρίου. Είχε παρκάρει μπροστά στον κάδο. Δεν έφθανα...

Συνήθειες IV

Στις μεγάλες αργίες γυρνάω στην πόλη μου. Είναι μια συνήθεια αλλά για μένα και αλλαγή. Αλλάζω καθώς αφήνω τις δικές μου συνήθειες για να μπω στις συνήθειες των άλλων. Αλλά οι συνήθειες των άλλων δεν με περιλαμβάνουν. Μοιραζόμαστε απλά, και πότε πότε απολαμβάνουμε, αποσπασματικούς αιφνιδιασμούς. Οι άλλοι τόποι είναι οι τόποι των άλλων. Οι συνήθειες μπορούν να αλλάζουν, οπουδήποτε εκδηλώνονται, ωστόσο.



Lene Lovich - Home
Home is where the heart is, home is so remote
Home is just emotion sticking in my throat
Home is hard to swallow, home is like a rock
Home is good clean living, home is - I forgot
Let's go to your place
Home is so suspicious, home is close control
Home is will you miss us, home is, I don't know
Let's go to your place
Home is aggravation, home is so much fuss
Home is mind your business, thank you very much
Let's go to your place

Συνήθειες ΙΙΙ

Στην υπέροχη ταινία "Themroc" του Claude Faraldo, δύο φίλοι συναντιούνται κάθε πρωί την ίδια ώρα, στο ίδιο σημείο οδηγώντας, με τα ποδήλατά τους παράλληλα, προς τη δουλειά. Ενα πρωί ο ένας εκ των δύο δεν έρχεται. Ο δεύτερος στρίβοντας για να ακολουθήσει τη γνωστή πορεία χάνει εντελώς άτσαλα την ισορροπία του και κουτρουβαλιάζεται. Η συνήθεια εδραιώνεται ανεπαίσθητα, αποκοιμίζοντας την οδυνηρή ανάγκη μας για περισσότερη ζωή.
http://en.wikipedia.org/wiki/Themroc

Συνήθειες ΙΙ

Θυμάμαι μια ταινία. Ενας ιδιωτικός ντετέκτιβ κάνει έρευνα στον τόπο του εγκλήματος. Εχει ξανάρθει εδώ πολλές φορές χωρίς να βρει στοιχεία. Τώρα μονολογεί. "Δεν ψάχνω τίποτα. Η πιθανότητα να βρεθεί κάτι σημαντικό είναι μεγαλύτερη αν δεν ψάχνεις κάτι συγκεκριμένο."
Η συνήθεια καταπίνει ενδεχόμενα.

Η μαγεία του Αdsense

To google mail υποστηρίζει Adsense. Αυτό το αυτόματο σύστημα εμφάνισης διαφημιστικών μηνυμάτων, ανάλογα υποθέτω με το περιεχόμενο του διαλεγόμενου κειμένου. Και επειδή σε ένα πλήρως αγγλόφωνο διάλογο εμφανίζεται η λέξη "maturity", βλέπω δίπλα το ύποπτο "Κατα Της Τριχοπτωσης...". Οι βάσεις δεδομένων είναι γυμνές μπροστά σε αλήθειες όπως,
η αμέσως προηγούμενη φορά μπορεί είναι καλύτερη από την πρώτη
και η επόμενη αναμένεται ακόμα καλύτερη
η παρουσία είναι αξία και όχι ταυτότητα
η αθωώτητα ωχριά μπροστά στην απόλαυση
το τσιγάρο που αξίζει δεν είναι αυτό που απαγορεύει ο μπαμπάς σου αλλά ο γιατρός σου
η κοπάνα αξίζει όταν κάπου θεωρείσαι απαραίτητος
κάθε νέα γεύση προσθέτει προσδοκίες στην επόμενη
το "σ' αγαπώ" δεν έχει σχέση με το "δικ-ός/ή μου"
το "για πάντα" μας κάνει πιο ευτυχισμένους από το "ποτέ"
υπάρχουν πάντα παλιές λέξεις για να νιώσεις καινούργια πράγματα
υπάρχουν υπερθετικοί για αρνημένες λέξεις

Wonderful life

Αρνούμενη πεισματικά να περάσω μιάμισι ώρα μποτιλιαρισμένη σε κάποιο ΙΧ, λόγω της απεργίας στο Μετρό, αποφασίζω για άλλη μια φορά σε 5 μέρες, να χρησιμοποιήσω αυτό το χρόνο για πρωινή βόλτα σε μία από τις ωραιότερες και σε κάποιες από τις χειρότερες διαδρομές της Αθήνας.

Οι μυρωδιές στο άλσος του βράχου υπερισχύουν ή ενισχύουν αυτό που μένει σαν αίσθηση στο ξύπνημα του σύντομου πρωινού μου ονείρου;
Παχουλοί γυμνοσάλιαγκες κινούνται νωχελικά προς το νοτισμένο χορτάρι. Τι έκαναν όλοι τη νύχτα πάνω στις υγρές πλάκες; Μερικοί από αυτούς είναι κιόλας νεκροί.
It's a wonderful life... Το ίδιο τραγούδι σε πέντε συνεχόμενα καφέ. Μια μυστική συμφωνία, μελωδικό βγάλσιμο της γλώσσας σε μια πόλη πνιγμένη στα αυτοκίνητα και τα σκουπίδια;