Σαν νά' φτιαχνες το δίχτυ ασφάλειας
Και κάποια λέει,
Αυτό περίμενες
Εσύ,
παιδί του όψιμου υψοφόβου
χαϊδολογάς τον κίνδυνο.
Σε πρόδωσαν στο ρετιρέ με τις βεράντες
Γι' αυτό πετάς τα ψηλοτάκουνα
Γι' αυτό σκοτίζεις το μυαλό σου.

Η μαγεία του Αdsense

To google mail υποστηρίζει Adsense. Αυτό το αυτόματο σύστημα εμφάνισης διαφημιστικών μηνυμάτων, ανάλογα υποθέτω με το περιεχόμενο του διαλεγόμενου κειμένου. Και επειδή σε ένα πλήρως αγγλόφωνο διάλογο εμφανίζεται η λέξη "maturity", βλέπω δίπλα το ύποπτο "Κατα Της Τριχοπτωσης...". Οι βάσεις δεδομένων είναι γυμνές μπροστά σε αλήθειες όπως,
η αμέσως προηγούμενη φορά μπορεί είναι καλύτερη από την πρώτη
και η επόμενη αναμένεται ακόμα καλύτερη
η παρουσία είναι αξία και όχι ταυτότητα
η αθωώτητα ωχριά μπροστά στην απόλαυση
το τσιγάρο που αξίζει δεν είναι αυτό που απαγορεύει ο μπαμπάς σου αλλά ο γιατρός σου
η κοπάνα αξίζει όταν κάπου θεωρείσαι απαραίτητος
κάθε νέα γεύση προσθέτει προσδοκίες στην επόμενη
το "σ' αγαπώ" δεν έχει σχέση με το "δικ-ός/ή μου"
το "για πάντα" μας κάνει πιο ευτυχισμένους από το "ποτέ"
υπάρχουν πάντα παλιές λέξεις για να νιώσεις καινούργια πράγματα
υπάρχουν υπερθετικοί για αρνημένες λέξεις

Mετανάστες

Πολυπολιτισμός. Πολυόροφες γαμήλιες τούρτες για κινέζικους γάμους διαφημίζονται σε εφημερίδες τοίχου. Ο μετανάστης ακούει, μαθαίνει, αφομοιώνει το νέο περιβάλλον γρήγορα. Θυμάμαι κάτι δικούς μας από τη Γερμανία, με νάιλον ατσαλάκωτα πουκάμισα που ερχότανε τα καλοκαίρια. Με κάτι γερμανικά που σκοτώνανε...

Mέρα ποίησης

Ρωτάει ο σερβιτόρος "ποιος".
Και λές "εκείνος".
-Πολύ ωραίο το εκείνος, λέει. Το αυτός είναι κακόηχο.
- Λες: τι όμορφη παρατήρηση, μέρα που είναι της ποίησης...
- Και μέρα του ύπνου επίσης, απαντά.
- Εννοείτε ότι η ποίηση μπορεί να μας νυστάξει?
- Ισως και να μπορεί να μας κάνει να ονειρευτούμε.
Είπε ο σερβιτόρος, Παρασκευή βράδυ, στην ταβέρνα.

Aνοιξιάτικη βροχή στα πόδια

Τρίτος πρωινός περίπατος σε μία εβδομάδα. Αλλαγή διαδρομής, αλλαγμένος καιρός, σκοτεινός με ψιλόβροχο. Αυτό δεν αλλάζει τη διάθεση. Τραγουδώ αυτό που χαϊδεύει, ό,τι αισθάνομαι.

...I can't eat, I can't sleep
But I just might move my feet
'Cause there's nothing like
The sound of sweet soul music
To change a young lady's mind
And there's nothing like a
Walk on down by the bayou
To leave the world behind ...

http://www.youtube.com/watch?v=xV9E65wL-bM

Βροχή ξεβροχή πάντως ο κόσμος αποπνέει άνοιξη. Δυο γυναίκες με "πόντους" στο καλσόν. Το σώμα ζητάει να ξεπεταχτεί.

Beginnings

Coming so late, you made all early
Again — all was yet to do, nothing
To say — we had said everything
Before we met, some other place.
Each meeting confirmation, each
Greeting grace. Beatitude so easy
Could not but alarm. Drawn to a
Reflection irresistibly, we
Stopped, fearing to drown.

(Ruth Vanita, ποιήτρια από την Ινδία)