29/12/07

Σιωπηλό πουλί

Παίρνω το μήνυμα κάποιας που αποφασίζει να σιωπήσει, ενώ εγώ, για να μην πω ό,τι νιώθω, αναλώθηκα σε κοινοτοπίες-μεταμφιεσμένες αμηχανίες-. Ακολουθούν πολλές ώρες σιωπής, δεν μιλώ, δεν ακούω, σκαλίζω σχήματα και γράμματα σε λευκά χαρτιά. Χρειάζομαι σιωπή και μοναξιά για να κρατήσω από το θόρυβο ό,τι καλό (στο εύχομαι και σε σένα Irene).
Σήμερα, από τη σκονισμένη βιβλιοθήκη των καλών απαντήσεων ξεσηκώνω το απόφθεγμα του Rene Char, "Κανένα πουλί δεν έχει την καρδιά να τραγουδήσει μέσα σ' ένα θάμνο ερωτήσεων", και το καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό το πουλάκι.

3 σχόλια:

irenedur είπε...

Με συγκίνησες πραγματικά και σ'ευχαριστώ πολύ..
Σήμερα πίστεψα περισσότερο πως σίγουρα έχουμε κάποια κοινά.
Πραγματικά να ξέρεις πως είναι τιμή μου που σε γνώρισα.
Δεν χανόμαστε,θα είμαι παρούσα στα ταξιδιάρικα γραφόμενα σου..
Με φιλικούς χαιρετισμούς.

Matan είπε...

Egw pou eimai mia fwnh apo monh mou,th dedomenh stigmh oikeiopoioumai th siwph. Kai kata va8os mou th dinei auto dioti shmainei eleipsh 8arrous...
Allazw 8ema kai lew pws 8ewrw oti exw gnwrisei 2 api8ana atoma edw mesa ta opoia me tis le3eis tous 3eroun na mou dinoun ena didagma, mia allh otpikh gwnia, akoma kai mia sumvoulh xwris na to 3eroun. Euxh mou kai stis 2 sas kuries mou, to 2008 na einai o xronos twn oneirwn sas. Na ste panta kala kai ta leme tou...xronou ;) de xanomaste

irenedur είπε...

θα είμαστε εδω για πολυ πολυ....ακόμα.!